Ile warg drga podczas grania?

Michał Koniarski

A mi się wydaje, że prawda jest gdzieś po środku. Uważam, że drgają obie wargi i tak chyba powinno być, z tym że górna warga drga bardziej, a przynajmniej jest to przez grającego bardziej odczuwalne. Jednak dolna warga nie powinna zostać bierna, ona też drga tylko mniej.

Zgadzam się tu z Semaforem, spróbujcie bardziej uaktywnić dolną wargę, a zobaczycie ile zyska na tym dźwięk. Ja osobiście przenoszę drgania z jednej wargi na drugą jak chcę drastycznie zmienić barwę dźwięku, np. gdy udaję barwę jakiegoś innego instrumentu (np. fletu) albo chcę użyć jakiegoś efektu w utworze polegającego na wyraźnej zmianie barwy dźwięku (nie do końca ładnej)

Jeżeli chodzi o psora z AM to być może o to mu chodziło. kajefasz czy na pewno dobrze go zrozumiałeś?
Czasami źle zrozumiemy pewne rzeczy na wykładach i potem wychodzą nieporozumienia - często się z tym spotykam.

Semafor

Jerzy

Załóżmy, że warga jest źródłem fali dźwiękowej. Jeżeli drgają obie, to mogą powstać dwie fale dźwiękowe i zgodnie z zasadami fizyki nastąpi interferencja tychże fal. Czyli powstanie jedna fala wypadkowa. Niech więc pan profesor się nie martwi, z dwóch drgających słupach powietrza powstanie jeden wypadkowy i będzie jeden dźwięk, nie dwa.

Sensey

Więc tak jak pisałem. Powinno się wysunąć dolną wargę bardziej do przodu i naniej powinno się grać, jest mocniejsza, i wytrzymalsza kondycyjnie. Ostatnio sobie tak ćwiczę, są efekty, górna mniej się męczy (tak łaskocze) lepszy, stabilniejszy dźwięk i ogólnie się tak nie męczę.
Zgadzam się z Jerzym. Gdy obie takie same fale się zinterferują, powstanie jedna nowa fala, która w naszym przypadku daje odpowiedni dźwięk. Dlatego, gdy wargi są przemęczone, powstają różnego rodzaju kiksy i jakieś brudy w dźwięku - nasze usta się rozjeżdżają i nie może być zachowana ta "Interferęcja".

Semafor

Protestuję przeciwko błędnemu użyciu terminu "interferencja".
Oznacza on bowiem sytuację, gdy w wyniku współistnienia dwóch różnych fal powstaje trzecia - wypadkowa (oraz wielokrotność tego zjawiska).
W praktyce muzycznej będzie to np. gra unisono dwóch lub więcej instrumentów, "tremolo" w organach lub akordeonie, lub tzw. "dudnienia" zliczane podczas strojenia "temperowanych" interwałów czystych.
Zjawisko to wykorzystywano również w pierwszych elektronicznych instrumentach muzycznych, gdy wypadkowy ton muzyczny powstawał jako interferencja dwóch niesłyszalnych przebiegów o częstotliwości radiowej.
W przypadku poprawnie brzmiącej trąbki należałoby raczej mówić o "sprzężeniu mechaniczno - akustycznym" obu drgających warg, które w wyniku współdziałania produkują jeden, pożądany ton muzyczny. Jego podział na składowe harmoniczne nie zaliczyłbym do interferencji.
Dopiero w przypadku zaburzenia owego sprzężenia dochodzi do niepożądanych zjawisk, wśród których być może zachodzi interferencja.