Znalezionych wyników: 18

Gram na trąbce B firmy BESSON. W załączeniu zdjęcia. Chyba to najbardziej udany ostatnio zakup. Bardzo dobrze brzmi, mały skok wentyli.

A w tej orkiestrze gram. Zdjęcie z Finału WOŚP styczeń 2008r.

Wiadomo, dla mnie młodzieńcze lata.

Symbian czy Windows Mobile.

Herbata.
Ps. ( do poprzedniego mojego postu ): Wybrałbym pomidora, bo go można zjeść, a spychaczem się nie ogolisz ( kawał abstrakcyjny ).

Nokia czy Sony Ericsson.

Łyżwy.
Na nartach nigdy nie jeździłem.
Pomidor czy spychacz? ( jak ktoś odpowie, podam różnicę ).

Widzę, że temat chwycił.
Również nic nie mam do amerykańskich marszy, ale za dużo sie ich gra i słyszy wszędzie.
One były dobre jako " nowość" kilkanaście lat temu, kiedy opanowały rynek, bo wcześniej nie były dostępne nuty albo nikt się nie odważył umieszczać w swoim repertuarze jak je posiadał.

Wejście pary młodej - Oto Boże ( Pieśń Ślubna ) lub Marsz Wagnera
Zaraz po wejściu - Pod Twą obronę
Ofiarowanie - Maryjo, śliczna Pani ( ew. Ave Maria )
Podniesienie - Intrada
Komunia - Jezus jest mym przyjacielem
Po mszy ( boczny ołtarz ) - Czarna Madonna
Wyjście - Z dobroci Twej ( Marsz weselny kościelny ) lub Mendelsson.
Te utwory zamieszczałem w innych postach, jak i pogrzebowe.
Można to różnie uzgadniać, zamieniać, czasami coś wypada z tego na rzecz śpiewanych pieśni np. przez chór, czy śpiewaczkę, scholę, no ale przynajmniej INTRADY chór nie zaśpiewa ( nasz proboszcz bardzo lubi, gdy gra się intradę, a szczególnie na koniec gdy jest c3 ).
Utwory są dość proste, jednak ważne jest zgranie w dwugłosie.
To praktycznie stały nasz "repertuar".
Czasami gra się np. w Boże Narodzenie jakąś kolędę.
Z innych wykorzystywanych to: "Gdy się łączą serca dwa ", " Barka " i na życzenie czasami inne pieśni kościelne, ale również kiedyś grałem " Ciszę ".
Gramy we dwóch w duecie, mamy rozpisane nuty, przetransponowane również na organy i w naszej okolicy te nuty mają organiści ( większość znajomych ).
Oczywiście to wszystko jest uzgodnione z nimi, młodzi lub rodzice powiadamiają księży, żeby nie było zaskoczenia ( miałem taki przypadek, że nie powiadomili proboszcza i organista dostał od niego burę, że dopuścił do grania ).

Pierwsza moja własna trąbka to był właśnie POLMUZ, nowiutki, prosto ze sklepu, zakupiony bodajże w 1967r. Nie była lakierowana, pozłacana, goła blacha, trąbka tłokowa. Zresztą w tamtych czasach nie było praktycznie żadnego wyboru, były trąbki: Amati, Weltklang, Polmuz. Pamiętam cenę - 4545 zł. W tamtych czasach ojciec musiałby na nią pracować 3- m-ce ( zarabiał 1200 do 1800 zł. Na trąbkę przysłał mi wuj z Anglii parę!!! funtów, zamienione na bony dolarowe i oczywiście sprzedane na złotówki dla pewexowiczów. To była najtańsza trąbka, pozostałe to już horrendalne ceny i nie te czasy, jak każdy patrzył na ręce drugiego.
Służyła mi długi czas, obegrałem całe wojsko ( sygnalista ), mnóstwo wesel, zabaw. Aż w końcu na jednym weselu się rozleciała, ale skręciłem ją gumką od weku, taką czerwoną i dokończyłem wesele. I tak zarobiła na kilka dobrych trąbek. Ogólnie byłem z niej zadowolony.

[ Dodano: 2007-09-19, 21:37 ]
Ps. Wtedy nie było kamer, nagłośnienia, praktycznie nikt się nie skapował, że była poskręcana, nic się nie utrwaliło.

Jeśli dobrze pamiętam uczestników było ok. 3 000 na rynku w Krakowie, instrumenty od trąbek do wielkich basów, helikonów. To było kilkanaście lat temu, a potem cisza...

Onego czasu odbyło się w Krakowie wspólne muzykowanie - granie hejnału z wieży mariackiej przez bardzo liczną grupę różnorakich instrumentów dętych ( może ktoś o tym słyszał ? ).
Czy ktoś wie czy takie wspólne muzykowanie jeszcze odbędzie się, może jest planowane.
Trudno sie o tym dowiedzieć. Może ktoś z Krakowa ma jakieś wiadomości na ten temat.
Może zna organizatorów.
Nie sądzicie, że to ciekawy temat? Chętnie bym w takim graniu wziął udział.
Jakie trzeba spełnić wymogi, by być uczestnikiem, bo w tym o którym słyszałem, mogli grać wszyscy, którzy znają hejnał, ale pewnie były zapisy, jakieś wpisowe, były dostarczone nuty na odpowiedni strój instrumentów.
Proszę o wypowiedzi.

Gdzieś rok temu kupiłem tłumik na allegro za 86 zł. Dobra rzecz do treningu, po wyciągnięciu rurki ze środka tak tłumi dźwięk, że prawie nie słychać, ale wtedy gra się bardzo ciężko, szybko usta sie męczą. Ale to dobre do treningu.

Ale muszę uzupełnić swoje uwagi.
Latoś różnie bywało w starej orkiestrze, oj bywało, czasami nawet do rana białego...
Po imprezach oficjalnych, szczególnie strażackich uroczystościach - tradycyjnie straż zawsze musi cosik gasić, nawet i pragnienie.
Co to były za czasy - orkiestranci, którzy nie trzymali węża, sikawki ( oprócz swojej ) otrzymywali medale, odznaczenia strażackie, a mnie ogarniał śmiech.
Ale jakże się obecnie cieszę, że dla mnie minęły tamte dni.
Oby nasza szanowna młodzież nie poszła w te ślady, bo to nic dobrego. A widzę różne postawy, ale staram się delikatnie zwrócić uwagę. Oczywiście nie jestem donosicielem czy kimś w tym rodzaju.

Immortal4ever napisał:

Jeśli chodzi atmosferę jaką wytwarzają starzy orkiestranci to jedyną jaką niestety znam to atmosfera nadmiernego upojenia alkoholowego...jeśli u Ciebie jest lepiej to serdecznie Ci gratuluje...Uwierz mi taka atmosfera raczej nie wnosi za wiele dobrego do rozwoju orkiestry...i nie mówię tu o rozwoju muzycznym ale o zwykłej egzystencji orkiestry... Bo przecież jaki rodzic zgodzi sie na to by jego dziecko chodziło do orkiestry gdzie priorytetem muzyka raczej nie jest...

Widzisz kolego, trochę się :oops:

, bo do tych nie należę. Nie piję pod żadną postacią alkoholu od 8 lat. Grając w MOD staram sam się podszkolić bardziej, nie wywyższać się, być " w formie ". Bo czasami trzeba solo np. na pogrzebie, na ślubie.
Wśród mołodzieży staram się być im równy, chcę, żeby mnie traktowano jak i innych, nawet skarcić, zwrócić uwagę, jak jest coś nie tak, o co poprosiłem na samym początku gry w orkiestrze. Nie chcę być żadnym szefem, opiekunem, chcę być ino "grajkiem".

To już 40 lat minęło i jeszcze 2 gry na trąbkach, na innych nie potrafiłem.
Perkusja - brak synchronizacji rąk i nóg,
akordeon - nie mogły sie pogodzić ręce lewa z prawą,
mandolina - trochę pitoliłem w podstawówce, ale nie mogłem pojąć do czego są progi

[ Dodano: 2007-08-29, 23:27 ]
gitara - plątały mi się palce

Dziękuję koleżance.
Zawsze chciałem grać sygnały dla myśliwych, kolega jest zapalonym myśliwym, miał mnie wciągnąć na ich polowania, ale jak do tej pory tego nie zrobił.
Ale tylko raz na Hubertusa grałem sygnały ( te podstawowe - uroczyste ) kilkanaście lat temu. Mam książeczkę " Sygnały łowieckie ". Jest tam co pograć - a spamiętać to wszystko...

Grałem Ciszę tą amerykańską, CISZĘ, Z gór bije dzwon, a raz na życzenie rodziny - CISZĘ i Jak to na wojence ładnie... bo zmarły to zawsze nucił...( nie powiem kiedy...). To na cmentarzu.
A w kościele grałem z organami: W mogile ciemnej, Matko najświętsza, Odchodzisz od nas ( to jest dopiero wyciskacz łez ). Sam jak to słyszę od razu łzy mam w oczach, a co dopiero jak sie zagra... To piękne utwory kościelne.

Widzę że na tym forum jest sama młodzież. Jak widzicie jestem " trochę starszy " od Was, ale mi to nie przeszkadza i myślę, że Wam również.
Wszak nas wszystkich łączy jedna pasja - trąbka.
Gram na niej od 12-go roku życia tj. już 42 lata. Nie jestem jakimś specjalnym wirtuozem, gram z zamiłowania, amatorsko. ale do rzeczy - jak to sie zaczęło.
Jako przedszkolak dostałem na Mikołaja trąbkę plastikową, pamiętam ją, miała normalne pompki, ustnik, jak oryginalne i żeby zagrała trzeba było umieć dmuchnąć ( nie było jakiegoś sztucznego stroika ). Teraz nawet się dziwię, gdzie rodzice taką wtedy zdobyli!!!
W naszym miasteczku była orkiestra dęta, za którą jak to się mówiło, dzieci ganiały boso - między innymi i ja. Dopiero w 1965 roku z demobilu wojskowego przekazano do nowo otwartej szkoły podstawowej instrumenty - m.in. trąbki. Był wspaniały nauczyciel muzyki, który się podjął nauki gry na trąbkach po zajęciach szkolnych w tzw. kółku muzycznym ( był również wtedy kapelmistrzem orkiestry ). Kiedyś w wiosenny dzień 1965 roku, ciepły ale padał deszcz jak pamiętam, wychodząc z biblioteki miejskiej natknąłem się właśnie na niego i stremowany, a jednak spytałem, czy mógłbym się uczyć gry na trąbce ( nie wiem dlaczego, a były jeszcze gitary, mandoliny, fortepian, perkusja ). Zgodził się z małym oporem, bo był nadmiar uczniów. Ale po kilkunastu lekcjach wielu odpadło lub zrezygnowało, a ja zostałem, choć inni ćwiczyli już od miesiąca ( dobrze mi poszła właśnie pierwsza lekcja - bez trudu wydobyłem dźwięk!!! ) W marcu zacząłem, w wakacje również były próby ( przy orkiestrze ). Od września pozostało nas 4-ch z około 30-tu i zaczęliśmy już grać w Orkiestrze Dętej. Dwa razy w tygodniu próby po 2-3 godziny.
Pierwszy oficjalny występ - pamiętam do dziś - Defilada 1 Maja w 1000-lecie Państwa Polskiego w 1966 roku. Nasza zapalona czwórka grała wtedy na fanfarach marsza " Parada Młodych". Co to była za sensacja - tacy młodzi, a już grali. Pamiętam marsze z tej Defilady grane potem na trąbkach: "Wiarusy", "Na straży", "Słowiański", "Razem", fanfarowy "Bój pod Laoljanem". Obowiązkowo Hymn i Międzynarodówka.
I tak to się zaczęło... Jest w orkiestrach dętych jakaś siła... do dziś, mimo, że stara orkiestra sie rozwiązała właśnie w tym roku w styczniu, ale na moja prośbę przygarnęli mnie do Orkiestry Młodzieżowej.
I tak sobie gram z zamiłowania...dopóki mi starczy zdrowia, sił i chęci. :lol:

W MOD jestem najmłodszy.... rocznikiem... Jak na tym forum znajdą się inni koledzy lub koleżanki z orkiestry, na pewno będą wiedzieć kto się kryje pod tym nickiem.

[ Dodano: 2007-08-26, 00:51 ]
Kolego Darek, fajny masz podpis... A propos obijania... Wczoraj grałem koledze na " ostatniej posłudze ", a za dwie godziny na ślubie koleżanki córki...